مگه وقت رفتنت بود

وقت پر کشیدنت بود

آرزو هاتو ندیدی

زود ته قصه رسیدی

راهی که این دفعه رفتی

دیگه برگشتن نداره

خاطراتت چیکه چیکه

از تو لحظه هام میباره

همنشین خاک و بارون

شده چشمام خیسُ گریون

بی خداحافظی رفتی

قلب هامونُ کردی پرخون

چندتا پاییز بگذره تا

بشه باز تورو ببینم

غم دوریت مثل کوهِ

که نشسته روی سینم

جای عطر رز و میخک

بوی خاک گرفتی آخر

گل آرزو هامونُ

رفتن تو کرده پر پر

کل این دنیا عزیزم

واسه تو کوچیک بود انگار

تورو می سپاریم به بارون

گلکم خدانگهدار

همنشین خاک و بارون

شده چشمام خیسُ گریون

بی خداحافظی رفتی

قلب هامونُ کردی پرخون

چندتا پاییز بگذره تا

بشه باز تورو ببینم

غم دوریت مثل کوهِ

که نشسته روی سینم