چه عجب یاد من افتادی و  احوال مرا پرسیدی

چه شد ای دوست که این بار همین بار به ما خندیدی

تو که از سایه ما سخت گریزان بودی

چه شد ای دوست که از عشق به ما فرمودی

باورم نیست که با من تو چنین می خندی

چشم بر روی همه هر دو جهان می بندی

خواب می بینم و انگار که در کابوسم

با تو دریا نه ولی، من خود اقیانوسم

تو جهان منی و جان منی و خود جانان منی و من دیوانه به درگاه خدا خوب چه کردم؟

که تو را داد به من، یاد به من داد، که جان و دل و دین را همه مغلوب تو کردم

چه عجب خواب تو را دیدم و ای داد که بیدار شدم

خواب دیدم که تو را دیدم و آماده دیدار شدم

یک نفر آمد و از دور تماشایم کرد

هرچه نزدیک شد اما زد و حاشایم کرد

باورم نیست که تعبیر کنی خوابم را

شاد کردی به خدا این دل بی تابم را

با من این بار بمان یا که بگو می مانی

دوستت دارم و انگار خودت می دانی

تو جهان منی و جان منی و خود جانان منی و من دیوانه به درگاه خدا خوب چه کردم؟

که تو را داد به من، یاد به من داد، که جان و دل و دین را همه مغلوب تو کردم