باران زد ، بی وقفه ، به روی سقف تنهایی

چترم را ، وا کردم ، تو زیر باران می آیی

خیالت می برد هر شب مرا آنسوی شیدایی

نگاهت می کِشد قلب مرا در قاب تنهایی ، در قاب تنهایی

در رگهای تنم ،نبضت مانده هنوز ، بی تابم شب و روز ، آرامش من

می خواهی که مرا ، در آتش ببری ، بر من کن نظری ، ای خواهش من

خیالت می برد هر شب مرا آنسوی شیدایی

نگاهت میکشد قلب مرا در قاب تنهایی