بریدم از نبودنت

چرا گمی چرا کمی؟

کلافه م از ندیدنت

چرا همیشه مبهمی!؟

نمی کُشی مرا چرا به تیغِ گرم خنده ای

تو از شبی که برده ای دل مرا برنده ای

بیا بیا

دوباره من ببینمت

ببویمت

کمی بمیرم از غمت

بيا ببین

که گریه ای فراهمم

برو نمان

تو خنده ای و من غمم

فقط نگاه کن مرا

که چشم توست ماجرا

خودت شروع کرده ای

خودت تمام کن مرا

نمی کُشی مرا چرا

به تیغِ گرم خنده ای

تو از شبی که برده ای دل مرا برنده ای