ای وطن ای خاک پاک مهر و آیین

جاودان روشن چو خورشید در فرازین

از دل تاریخ برخواستی به غیرت

تا بماند نام تو با افتخار و عزت

کوه هایت قامت استوار مردان

رودهایت جاری از خون دلیران

از فردوسی زبانت شد جهانی

تا خیام و حافظ و شعر معانی

نامت ای ایران بلند و زنده باد

دشمن از مرز هایت رانده باد

دشمنت گرقصد تاراج تو دارد

تیغ غیرت از نیام ما برآید

ای ایران ای مرزپرگهر

ای خاکت سر چشمه هنر

دور از تو اندیشه بدان

پاینده مانی و جاودان