آمده قلب مرا با نگه از رو ببرد

دل و دین و نفسم را همه بانو ببرد

دلبری با همه ی وصف دل آرایی خود

قلب مشتاق مرا با خم گیسو ببرد

مست انگور نگاهش شوم و قلبم را

محو چشمان خودش کرده به باکو ببرد

شبی از عشق بیاید که مرا با جادو

سفر تاج محل دختر هندو ببرد

هی بچرخاند و هی تاب دهد مویش را

نکند قلب مرا باد به هر سو ببرد

او خدایم شود و قبله ی من چشمانش

دوست دارم که همه عالم از آن بو ببرد

توی دریای تنش می رسد آن دم که مرا

سمت سرسبز ترین ساحلی از قو ببرد

ترسم این است دلم باز به دریا بزند

آبروی همه را این دل ترسو ببرد