روی شیشه دست باران می کشد خط و نشان

تا کی از فکر و خیال تو نباشم در امان

هر چه عاشق تر شدم از عشق فارغ تر شدی

از کنارم رفته ای در خاطرم دیگر نمان

سوز سرمای نگاهت استخوانم را گرفت

رفتی ابر آمد گلوی آسمانم را گرفت

آمدم از روزهای بد به عشقت بگذرم

رفتنت انگیزه و شوق و توانم را گرفت

از تو تنها مانده غم یادگاری در دلم

با همین غم تا ابد ماندگاری در دلم

ای امید اشتباه ای رفیق نیمه راه

بر نمیگردی ولی مانده چشم من به راه

مانده ام در یک شب بارانی دنباله دار

می کشد دیوانه ای در سینه ی تنگم هوار

هی فراموشی فراموشی به فریادم برس

می کشد امشب مرا این هق هق بی اختیار

سوز سرمای نگاهت استخوانم را گرفت

رفتی ابر آمد گلوی آسمانم را گرفت

آمدم از روزهای بد به عشقت بگذرم

رفتنت انگیزه و شوق و توانم را گرفت

از تو تنها مانده غم یادگاری در دلم

با همین غم تا ابد ماندگاری در دلم

ای امید اشتباه ای رفیق نیمه راه

بر نمیگردی ولی مانده چشم من به راه