پیغوم کُنِه وَر گُل مِ بُگِه کِ میایی ،

دل دارو وَ تو از دل اَگَه منه مخایی،

پیغوم کُنِه وَر گُل مِ کِه تُو کردا مِ ،

پَشتِه چورَکی دلَ بگُ اُو کردا مِ ،

پیغوم کُنِه نَدر چَش تو چِل چوری کُنُ،

تَکِه دِلِه وَر مونده رو دُوری کُنُ،

پیغوم کُنِه وَر گُل مِ کِه جو مِدا مِ ،

جَلد ترَه وَ مِیل دل خَ تُو مِدا مِ ،

پیغوم کُنِه رو دَکُنچَه اُشِ تره بَگُم،

گوشوارِه وَ تو بدادو وَ گوشِ تره بَگُم،

تا خارِ وَ پُو تو بریَه دِق مِشا مِ ،

بَد خواهِ تو بد سِ کُنَ ذِق مِشا مِ ،

خوب گوش کو صدایِ پو لوار میایه

زمستونه اگه بِستی بهار میایه

خِ اَمَگی گُفتا کِه گل افروز تونی ،

مِ خِ تُ نو ، مِ خِ تُ نو ، دلسوز تونی،

تاوِه دِلَ رُو کُتِه وَفا بار کُنَک ،

بَعد بور شُو نو عشق منه وَلِ جار کُنَک،

چَش وا کُنُ چار کُچِ دِلَ سِ بُکنی،

زِیر پُو خَ غمُ و غصه ره نِ لِ بُکنی ،

ماگل گلِ مِ بیَ چاپُ چُ بازی کُنِه،

تیر ما که بِی اَ خرمنَ اَرازی کنه