حرفی سخنی دارم

با آنکه ندیدم رفت

دوران درازی شد

در سینه دلت ماندو

اما خود من هم رفت

گرداب عجیبی شد

تقلای زیاد کردیم

هم در غم تو غرق

هم از چنگ دلت بیرون

ولی همسو شنا کردیم

از کل وجود من

روح خسته ای جاماند

مردی که به زیر آب

رفت و بی تقلا ماند

بی کس شدم اینم

بازم می کنم تکرار

آرامش من بودی

هرگز نکنم انکار

از معرکه عشقت

بیداری نصیبم شد

از مخمصه گریه

بینایی مسیرم شد

از کلوجود من

روح خسته ای جا ماند

مردی که به زیر آب

رفت و بی تقلا ماند

بی کس شدم و اینم

بزم می کنم تکرار

آرامش من بودی

هرگز نکنم انکار