غریبه بَرایم ، تو چه آشنایی

تو پَریِ قصه هایی

دلم شد هَوایی ، تو چه دلرُبایی

تویی عشقِ ماوَرایی

ببین کارِ دل را ، به کجا کِشاندی

عقل و هوشَم را پَراندی

ببین دستِ من را تو چه ساده خواندی

مهرِ خود به دل نِشاندی

ای دادِ بَر من ، عاشق شدم رفت

من از تو هَرگز ، نِمیکشم دست

ای دادِ بَر من ، در بازیِ عشق

هر کس بِبازد ، دل را بَرندست

بازا نگارِ من باش

دائم کنارِ من باش

بی تو سَرگردانم از من رو نَگردان

باشی تو یارِ من کاش

فصلِ بهار من باش

من نمیخواهم بمانم در زمستان