رخ تو دل میبرد از منو این خانه جادوی دردانه

چشم تو لبریز کرده دلو پیمانه حضرت مستانه

دیدمت این دل من از خود پریشان شد

رسوای عالم شد

دل من در طلب قلب تو تیمار شد رسوای عالم شد

بودنت نو میکند باغ دلم را یار

باغ دلت آباد

حال مرا دریاب

خنده ات را قاب کردم بر دلم این بار

از خنده ات حیران

حال مرا دریاب

*

عقل مرا بردیو فکرم همه فکر تو

جان منیو دل من در طب و تاب تو

روی تو را ماه ندارد که شدم آوار

مانده دلم در دل تو از آخرین دیدار

*

رخ تو دل میبرد از منو این خانه جادوی دردانه

چشم تو لبریز کرده دلو پیمانه حضرت مستانه

دیدمت این دل من از خود پریشان شد

رسوای عالم شد

دل من در طلب قلب تو تیمار شد رسوای عالم شد

بودنت نو میکند باغ دلم را یار

باغ دلت آباد

حال مرا دریاب

خنده ات را قاب کردم بر دلم این بار

از خنده ات حیران

حال مرا دریاب