شب میون پنجره یکی فریاد میزنه

شب میشه و خاطره اسمتو داد میزنه

میگه که خاطره هات چرا تمومی نداره

حتی امشب آسمون تورو یادم میاره

پنجره ها داد میزنن بسه این گریه زاری

مگه تو به غیر اون دیگه پناهی نداری؟

عاشق نگات شدم تو بهم بگو چرا

آخه چشمات کاری کرد

که اصلا نگم برات

برای دنیای من تو بودی یه سر پناه

یه سری بزن به این بی پناهه بی پناه

میون نیلیه چشات

تو برام یه جا بذار

بذار که من غرقت بشم

برای نجاتم نیا

اگه من به باشه که میخوام تو دنیات بمیرم

شاید که بعد مردنم تو دلت عزیز بشم

اما این غصه برات دیگه بویی نداره

آخه دیگه حنای من واسه تو رنگی نداره