منتظرِ یه اتفاقِ خوبم

منتظرم معجزه رُخ نما شه

می خوام با بالِ باورم همیشه

پریدنم الگوی آدما شه

تا فهمیدم توکل اصلِ کاره

بیشتر از اندازه ی کافی باختم

چقد تماشاییه این حقیقت

«منکه با باور همه چی مو ساختم»

«روحم عزیزم همیشه صدام کن

وصلم مُدام و غرقِ در خدام کن

شروعِ تازه ی ترانه گی باش

از هر منیتی بیا جدام کن»

رد شدم از رنجش و ترس و تردید

دنیا با عشق دنیای بی زواله

اهلِ دلا خوب می دونن چی می گم

«آخرِ تسلیم و رضا وصاله»

«روحم عزیزم همیشه صدام کن

وصلم مُدام و غرقِ در خدام کن

شروعِ تازه ی ترانه گی باش

از هر منیتی بیا جدام کن»