گیتاری در گوشه افتاده ، انگار

نت هاش تاثیری نمیذاره ، اینبار

انقدر از این ادم خستم ،

سالهاست غم هامو میکنم انکار ، انگار

دنیا بی رنگ و فصلی نیست اری

اینجا در خواب ها باید زیست اری

انگار با فریاد های من شادی

اینبار ، انکار توست، اری

یک شب باران بارید . رها میشد

انگار ، اینبار این مجنون زندانی

من رفتم بی تو سطر بعدی

آغازی نیست آغازی که تو من و داری

انکار عشق ، تو چه میدانی

ای وای از این مجنون زندانی

ارام ، شکست ، سالهاست ساکت شده

تو چه میدانی

.

تابوت تختم . روح بیمارم

بی شک زخمی بود ، از

تکرار انکارم ، من

سرشار از عشقت هنوز تنهام

در دلم جا ماند تمام حرفام

درمان جدایی بود . تو چه میدانی

در سرم غوغاست ، تا سحر بیدارم

راز قلب من نمیدانی . در سرم غوغاست تو چه میدانی؟