قصه هزار و یک شب تو دلم کاشتی

تو چی آوردی که جاش قلبمو برداشتی

مثل پاییز اومدی در به درم کردی

اومدی چشمه بشی تشنه ترم کردی

دعا کن دلم آروم بگیره ، دعام کن اگه منو یادت نمیره

من آسون نرسیدم به تو حیفه، دنیا تو رو ازم آسون بگیره

قصه ی هزار و یک شب واسه من خوندی

سمت چشمای خودت قبلمو چرخوندی

یادته صدتا ترانه با چشات ساختی

اومدم قصه بشم قافیه رو باختی

فانوس چشاتو به تن شعله ی من کن

پیراهن آغوشمو تن کن

از کوچه ی معشوق اگه ای باد گذشتی

از حال دلم یارو خبر کن