دلم میخواست به جای جنگ تو کل جهان جشن بود

تموم خونه ها چوبی تموم کوچه ها دشت بود

دلم میخواست جهانی که ببینم بچهاش شادن

همه برگای پاییزیش بهر که میشه افتادن

یه رویا تو دلم دارم

یه رویا قد آرامش

همه چیزی که این روزا

تو هر ثانیه میخامش

یه رویا از جهانی که

خوشیاشو بغل کرده

یه جوری شه که انگاری ، دعاهامون اثر کرده

چرا وقتی میشه خندید ؛ چشامون ابریه بازم

شاید هیچ وقت نشه اما ، من این دنیارو میسازم

میدونم میاد اون روز که غمامون یادمون میره

تو دنیایی که جنگی نیست ، دل هیچ کس نمیگیره