منو خلوتو شمعای روشنو

توهو رفتنو عطرِ پیراهنو

قُرُق کرده زخما تمامِ تنو

چیکارت کنم تا ببینی منو

رویه قلبِ من اسمِ تو حک شده

ولی تو وجودت پر از شک شده

هنوزم همونجوری دوس دارمت

نگاه کن شاید شیشه ی عینکت لک شده

من بی تو میمیرم افسردگی میگیرم

تا آخرش میمونم پس پات

تو خودت میدونی چشمای تو

چه کاری دستم داد

قلبم بات میمونه نبضم با تو میزونه

منو باور نداری این منو میرنجونه

کنارمی اما دستایه تو سردِ

این و همو هزیونات از من دورت کردِ

ی جوریه حالت انگار مسافری

من اینو فهمیدم خودت میخوای بری