علی را  می شناسم من از کتابش

جهان پر قیل وقال داده جوابش

به دنیای علم و اخلاق و تجارب

به نوعی که نتوان کرد حسابش

میوه های تلخ دوران از لطف بلاغت

بسی شیرین شود آری از آفتابش

طرب انگیز یاد او بعد از یاد خداوند

چو من مست اند عاشقان ز افیون شرابش

وجودحقیقت گونست خاصه آن کس

نداند گر در این گردون ز الطاف ثوابش

عدالت را علی تا مرز آفتاب برد

چو نورافکن می باشد همه نطق و خطابش

تصور درونیم کشید نقش خیالش

چو سنگر طناب بازان همی ماند حسابش