چقد غمگینم

با تو رقصیدم تو خواب

این دیوونه

چقد بات سفر میکرد

من میترسیدم که

بری از پیشم

الان کاری کردم

نمیشی نزدیکم

اگه ساز داشتم میزدم ک برقصی واسم

وگرنه خودم نمیشدم رقاص دو عالم

رفتی شکوندی پشت من همه پلاتم

پس دروغ بود حست به من و قولاتم

اگه کسی تونست مثل من نگات کنه تو بردی

مثل من هیچکی نمیزنه رو عکسات قفلی

جذابی تو برام مثل ویس ۵ صبی

وقتی اینا رو میگم میگن تو خیلی وقته مردی

یادم نمیره چشات اگه شی هفت پشت غریبه

یادمه صبح تا شب به قلب من دست برد زدی هی

(فین) الان نسخ بوتم

چقد فکر کرده این دیوونه ی روان پریش بت

رفتی خاطرت مث بو جنازه ها تو خونس

نمیام پیش تو اگه هنوزم بتونم

این دیگه عشق نیست این جنگه

و من زخمی ترین سربازم ک جنگ و تموم کردم

کسی یادش نی منو قبل رد شدن از تاریکی

جلو اینه به خودم گفتم فری حالیت نی

کجا بودی که اشک میریختم تو استودیو پا بیت هیس

میدونستم بازی میکردی واسم بیس چاری فیلم

چون

صدای دریا ناز میکنه

ولی اگه لج کنه غرق میشی

تو رو به خواب میبرن

بعد زیر سیلشون محو میشی

خاطره هات ترانه نیست، سم خالصه

فکرِ تو موند لا زخم هام، فسیلِ تو حافظه

اومدی ولی انگار واسه تماشای سقوط،

نه فهم قصه ، نه حس لامسه

خالِ بدنش مثه یه لکه ی سیاه،

وسطِ تابستونِ من زوزه میکشید

بی صدا تو عمق تن من میزد پوتک به سر من

دردای هی مو به مو کشید

اون دریاست، ولی لنگر نداره رو حرفاش

اون چشا ساحله، لباش موجِ بند نافِ سرماست

هیچ ردی نی ازت

شدیم دو خط موازی

نه قراره ببوسمت

نه قراره جدا شیم

تو سکوتِ خیابونایی ک نبود بی تاثیر

منو تو تواون زاویه میرقصیم

صدای دریا ناز میکنه

ولی اگه لج کنه غرق میشی

تو رو به خواب میبرن

بعد زیر سیلشون محو میشی