ای شهر پر آوازه ام گوهر فشانی

در زیر سقف آسمان ، گلپایگانی

شهر ثلاث و قدمت دیرینه داری

سنگ ، نگاره ها به لوح سینه داری

صدها چکاوک روی گل هایت غزل خوان

پروانه ها بر روی شاخه ها فراوان

این خاک تو گلپایگان عنبر سرشت است

اردیبهشتت خاک زیبای بهشت است

گلها به روی شاخه هایت دیدنی شد

هر سبزه ای بر خاک تو بوئیدنی شد

هرکس نظر کرده به سوی کوه الوند

یادی نموده از بلندای دماوند

صدها چکاوک روی گل هایت غزل خوان

پروانه ها بر روی شاخه ها فراوان

این خاک تو گلپایگان عنبر سرشت است

اردیبهشتت خاک زیبای بهشت است