من مث کوهم تو دریایی

بین ما رودا سرازیرن

ابر بودی باد بودم کاش

کوه و دریا هر دوتا پیرن

کوه اشکاشو به دریا ریخت

گریه کردم تا سبک تر شم

کوه از دریا دلش پر بود

کوهم اما کاش پرپر شم

صدهزاران سال باد این باد

زلف دریارو پریشون کرد

کوه داغون شد بیابون شد

عشق دریا کوه و ویرون کرد

باید از هم بگذریم انگار

چون رسیدن قسمت ما نیست

ابر بودی باد بودم کاش

چیزی بین کوه و دریا نیست